Duâ ve Münâcât

Duâ kelimesi çağırmak, seslenmek ve istemek demektir. Terim olarak kulun aczini ve muhtaçlığını hissederek sonsuz kudret ve merhamet sahibi olan Allah Teâlâ'ya halini arz etmesidir. Mü'min 60. âyette Cenâb-ı Hak 'Bana dua edin, size icabet edeyim' buyurmuştur.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) 'Dua ibadetin ta kendisidir (özüdür)' buyurmuştur. Zira dua eden insan; kâinatın sahipsiz olmadığını, derdini derman edecek tek merciin Allah olduğunu ikrar etmektedir. Duanın kabul şartları arasında helal lokma yemek, huşû ve samimiyetle yalvarmak ve acele etmeyip sabretmek yer alır.